Engel Heuker

Het verhaal van Engel Heuker is het verhaal van Kamp Erika, van bombardementen op Hamburg, een verblijf op een welvarend landgoed en een onverwachte afloop van zijn verlofperiode.

In vogelvlucht

Engel Heuker, geboren 25 maart 1923 in Lieveren, in de toenmalige gemeente Roden, groeide als tweede kind en oudste zoon op in een boerengezin.

In mei 1943 kreeg Engel een oproep voor de Arbeidseinsatz. Hij wilde niet naar Duitsland en besloot onder te duiken. Op weg naar een onderduikadres in Emmercompascuum werd hij op het kerkhof in Odoorn opgepakt. Hij werd meegenomen naar het politiebureau in Emmen en vervolgens belandde hij in Kamp Erika in Ommen.

In het kamp, zo vertelde Engel jaren na de oorlog aan zijn echtgenote, probeerden een paar jongens te vluchten. Ze werden ter plekke doodgeschoten.

Als groep verlieten ze op zekere dag Kamp Erika en moesten lopend naar het station in Ommen. Een oud-gevangene verklaarde na de oorlog: ‘De mensen schenen al aan dergelijke taferelen gewend te zijn, want men keurde ons geen blik waardig. Er was sprake van onverschilligheid bij de Ommenaren.’

Foto: gevangenen lopen door Ommen.

Veel verteld

Ter voorbereiding van dit verhaal over Engel Heuker zit zijn echtgenote Bregtje Heuker-Bron nog aan tafel om te vertellen over haar man en zijn ervaringen in Duitsland. Dochter Grietje omschrijft haar moeder als volgt: ze is 95 jaar, kwiek, gezond en nog goed bij de les. Samen dragen ze verhalen, details en foto’s aan.

Grietje: ‘Binnen ons gezinsleven hebben we de oorlog niet vermeden. Het heeft ons leven niet beheerst en niet overheerst. Onze moeder Bregtje, mijn broer Jan, mijn zus Menke en ik zelf kunnen terugkijken op een leven in een liefdevol en bovendien warm gezin.’

U kunt het hele verhaal lezen als pdf, klik onder de foto op de link.